Dag 15 en 16

Dag 15  8-8-2025

Hej!

We zijn erachter gekomen, dat die Feyenoord fan van een best wel bekende podcast is, Kein Geloel. Grappig , dat we daar net op hetzelfde moment waren.

Het is een groot huis waar we in mogen wonen en slapen, maar een airco zit er niet in. Het weer is mooi, dus dan blijft er snel warmte hangen. Sowieso zijn er wel meer dingen apart. De serre kan naar de tuin toe helemaal niet worden afgesloten. De deur naar de serre zelf gelukkig wel, maar waardevolle spullen er laten liggen lijkt me niet verstandig. Wellicht is het hier een diefstal-loos gebied? Ze laten hier ’s nachts buiten zo ongelooflijk veel lampen branden, dat het de dieven ook niet makkelijk wordt gemaakt. Bij elk huis, bij elke schuur, bij elke oprit brand wel een lampje of spotje. Ze zijn hier sowieso wel gek op licht. In huis zijn de lampen ook niet op 2 paar handen te tellen. Mocht dat nog niet genoeg zijn, dan kunnen we ook op heel veel plaatsen kaarsen aansteken. Hoe romantisch, zelfs in één van de badkamers. Als je wilt kun je, op de slaapkamers en badkamers na, bij ons overal naar binnen gluren. Nergens gordijnen, maar je hebt ook niet het idee, dat er geen privacy is. Zoals Marja altijd zegt: “Ik zou het wel willen hebben, maar…….”

Vandaag er weer een lekker dagje thuis van gemaakt. Eind van de middag zijn we alleen nog even naar het nabij gelegen Timmernabben geweest. Klein kustdorpje met een knus haventje en een 75 jaar oude visrokerij. Die heerlijke rookgeur kregen we al in de neus toen we de auto nog maar net in het haventje hadden gezet. Na een klein stukje te hebben gelopen, want Luna hunkerde naar een duik in het water, uiteraard nog wel wat gerookte zalm meegenomen.

Till nästa gång

Dag 16  9-8-2025

Hej!

Vandaag besloten om naar het eiland Öland te gaan, gelegen in de Oostzee. Uiteraard hadden we ons goed voorbereid (haha), want wij denken bij bezoekje eiland al gauw aan ons eigen TVTAS. Nou net niet, Öland is dus 137 kilometer lang en 16 kilometer breed. Om op het eiland te komen is er een 6 kilometer lange brug over de zeestraat Kalmarsund gebouwd. Ja en ben je op het eiland. Ga je dan linksaf of rechtsaf? Alles bekijken was toch niet mogelijk, dus wij hebben gekozen om rechtsaf te gaan met als eerste doel Beijershamn, een vogelgebied. Op het kleine parkeerterrein stonden eigenlijk alleen maar Zweedse auto’s en de bijbehorende bejaarden. Allen gecamoufleerde kleding aan en telescoop met statief of een dikke toeter met statief. Wel leuk natuurlijk, maar ook een apart gezicht, al die oudjes. Trouwens ook op deze parkeerplaats, net als eigenlijk op ongelooflijk veel plaatsen een openbare wc. Overal een gewone en een invalidentoilet, maar heel veel moeten jullie er niet van voorstellen. Je staat of hangt boven een beerput, maar als je hoge nood hebt, adem ff inhouden en lozen. De korte route naar de uitkijktoren was leuk en Marja heeft ook wel verschillende soorten strandlopers gefotografeerd, maar we zijn daar niet lang gebleven.

Op een prachtige picknickplaats bij een paar houten standaardmolens hebben we de lunch genuttigd. Van deze molens, vroeger gebruikt om graan te malen, staan er nu nog een stuk of 400 op het eiland. Er stond ook een mooie camper op de parking, een Weinsberg Pepper, ons droomexemplaar. Marja heeft de Duitse eigenaren even gevraagd of deze hun ook bevalt. We zijn ook door het prairie-achtige gebied Stora Alvaret gereden. Dit gebied, bestaande uit kalksteenbodem, staat op de Werelderfgoedlijst en ziet eruit als een steppelandschap zonder bomen. Gortdroog en je verwachtte elk moment safaribeesten in plaats van de zwarte schapen die wij tegenkwamen.

In het uiterste Zuiden bij Ottenby vind je de vuurtoren met de mooie naam Länge Jan. In het Noorden staat ook zo’n ding, maar daar is het Länge Erik, maar daar zijn we niet geweest. Bij Länge Jan was het best druk en dat kun je niet overal zeggen in Zweden. Het was natuurlijk zaterdag, prachtig weer en zee trekt natuurlijk ook altijd. Luna schrok wel even toen ze dacht het water in te stappen en er plots een golfje haar kant op kwam. Ze kon nog net achteruit springen. We konden daar mooi een tijdje rondlopen en genieten van het zonnetje. Marja heeft zeehonden en een jonge zeearend op de foto gezet. Het jonge beest had 3 pogingen nodig om op een rots te kunnen landen. Voor Luna was dit uitje meer dan pittig. Ze was dwars doormidden en heeft nog nooit zoveel gedronken. Ze vond het dan ook niet erg om weer huiswaarts te gaan. Ditmaal niet met de kop uit het raam, maar met de kont er naartoe. Slapen bij baasje op schoot.

Till nästa gång