Zondag 1 maart

Alles mag en niks moet is het motto van deze dag. Er zijn hier zoveel daklozen, dat je soms je ogen uitkijkt. Soms hebben ze gebruikt en staan ze te razen of lijkt het net of ze pantomime spelen. Daklozen mogen hier wel gratis met het openbaar vervoer, dus dat is prima geregeld. Moet zeggen, dat we geen last van ze hebben gehad. Toch maar besloten om gebruik te maken van de Cable Train. Je loopt je hier het apelazarus en ik ben inmiddels ook 60 (haha). Bij dit treintje gaat nog veel met de hand, vooral het draaien van de wagon op het eindpunt gebeurt met het nodige duw- en trekwerk. Vlakbij Lombard Street zijn we uitgestapt, puur voor de foto van het befaamde zig-zagstraatje. Schijnt de bochtigste straat ter wereld te zijn en is maar een huizenblok lang. Om überhaupt op het fotopunt te komen moesten we wel een kuitenbijter van 16% doorstaan. Vanaf deze plek zijn we doorgelopen naar Ghirardelli chocolate. Niet een museum, maar meer een shop. Blijft altijd leuk. We hebben er ook een sorbet gehad en dan proef je toch wel het pure van de chocolade. Veel geslenterd over de boulevard en op een gegeven moment de Taco Bell ingedoken voor de lunch. Bij mij zat er een liter cola bij, hoe dan? Het weer was wel anders dan de afgelopen dagen. Veel meer wind en daardoor ook veel kouder. Nog wel een korte broek, maar met vest. Ook op de boulevard deden ze hun uiterste best om je te vermaken. Een klein groepje breakdancers deden een paar leuke acts en toen ging het alleen maar over een speciale sprong over 5 personen. Het was zo ongelooflijk langdradig, dat veel toeschouwers, inclusief ons, afhaakten. Op de boulevard stond ook een heel klein koffietentje met nota bene 2 bestelzuilen!! Ze hebben hier ook een megagrote Candy Store, je kijkt je ogen uit. Uiteraard werden ook wij naar binnen gezogen om een zakje te vullen. Blijkbaar wel vraag naar, want een klein stukje verderop was nog een tweede vestiging. Ook maar weer teruggegaan met de Cable Train en uitgestapt in Chinatown om vervolgens met de metro het laatste stukje te doen. Een derde van alle inwoners hier is Aziatisch en dat zie je uiteraard ook op straat weer terug. De diversiteit aan inwoners komt ook mede door het tolerante sociale beleid wat ze hier hanteren. Bij de Target de laatste boodschappen gedaan, maar wat daar aan personeel rondloopt hallelujah. Komen we er vandaag niet, dan morgen wel. Niet blieb, blieb, blieb en blieb. Nee hoor. Even kijken. Wat heb ik hier? Waar zit dan de streepjescode? Moet ik dit dan voor de klant ook in een tas doen? Schiet toch gewoon op, maar ze werken daar niet voor niets. Als laatste avondmaal hebben we de Ierse Pub The Chieftain uitgezocht. Een overheerlijke burger met friet gehad en dat heeft ze ook nog eens een beste fooi opgeleverd. De ogen zijn weer vroeg dicht gegaan, want het zijn slopende dagen. Till tomorrow maar dan vanuit Nederland.