Donderdag 26 februari

Vandaag was het dan eindelijk zover, het vader en zoonuitje naar San Francisco, in the United States of America. Als felicitatie voor het behalen van Marc zijn HBO diploma zouden we samen naar een sportwedstrijd. Wellicht overdreven ver weg, maar de Golden State Warriors borrelde ineens op. Tja en als je het doet, dan moet je het goed doen. Onze vlucht stond voor 9.50 uur gepland, dus de wekker gezet om 4.30 uur zodat we genoeg tijd hadden voor de reis en al dat controlegeneuzel op het vliegveld. Uiteraard ook bij ons de mededeling, dat de vlucht was vertraagd naar 10.45 uur. Het hele huis is al wakker, dus het leed was ook al geschied. Uiteindelijk half 6 vertrokken en ondanks de vakantie viel de drukte op zowel de weg als op Schiphol reuze mee. Douane ging ook als een speer. Riem moet je tegenwoordig in de hand houden en de handbagage hoef je niet eens meer open te ritsen. Ze kijken blijkbaar overal dwars doorheen. Tja en toen was het een ontbijtje zoeken en vooral poppetjes kijken. Ontbijt was belachelijk duur, 30 euro voor 2 x pannini met een cappuccino en dan nog zullen ze er waarschijnlijk niet veel aan overhouden. Om op Schiphol te mogen staan zal ook niet goedkoop zijn. Ruim op tijd bij de gate, dus zitten, hangen en zo nu en dan de benen even strekken. Typetjes analyseren en naar buiten kijken. Een gedeelte van de schoonmaakploeg, voor ons reeds gearriveerde vliegtuig van KLM, liep ook voorbij. Deze 5 personen met allen een doekje in de hand maakten niet echt de indruk, dat ze er veel zin in hadden. Was dan ook niet verrassend, dat we later konden boarden omdat de schoonmaak nog niet klaar was. Gelukkig was het vliegtuig niet vol, zodat we lekker ruim konden zitten. Ook in het vliegtuig zaten uiteraard de meest uiteenlopende typetjes met vele nationaliteiten. Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, maar er zitten rare snuiters bij, maar ook jankende baby’s. Het vriendelijke KLM personeel waren soms babysitters en hebben ons voorzien van het nodige eten en drinken. Balletjes met puree, vegapasta, boterham kaas, ciabatta, salade en divers drinken. Vermaken moest een ieder zelf doen. Ik heb een paar films gezien en een concert van Within Temptation. Anderen liepen 180 x door het vliegtuig, omdat ze geen zit in de kont hadden. Met een grondsnelheid van 911 kilometer per uur en op een hoogte van 11.582 meter kwamen we plaatselijke tijd 12.45 uur aan in San Francisco. Er zaten in ons vliegtuig ook diverse Indiërs (tenminste dat denk ik) en nog in de slurf stonden de rolstoelen al klaar. Geen toeval, want een eindje verderop was het “alle ballen verzamelen”. Uit alle hoeken werden ze herenigd met hun landgenoten en in rijen van 5 rolstoelen naast elkaar gezet. Wellicht een enclave hier, mag zag er heel grappig uit. Toen was het op naar de douane, tja en wat moesten we met al die wilde verhalen daar nou van verwachten? Het stelde eigenlijk helemaal niks voor. Zal er wel eens drukker zijn geweest, maar we waren er zo doorheen. Ze hebben onze vingerafdrukken, maar spannender was het ook niet. Zo groot is het daar niet, dus onze Feyenoordkoffer was er makkelijk en snel tussenuit te pikken. Met de taxi (ca. 30 minuten) zijn we naar het PickWickhotel gereden. Hierover morgen meer. We hadden er natuurlijk al een hele dag op zitten, dus veel zin om nog van alles te doen hadden we niet. Boodschappen gedaan bij de Target en een overheerlijk burgertje gegeten bij Mels. Till tomorrow.