Zaterdag 28 februari

Vandaag de dag, waarvoor we hier eigenlijk zijn, de basketbalwedstrijd, maar dat was pas eind van de middag. Tijd zat om nog wat anders te ondernemen. Trouwens gisteren helemaal vergeten te melden, dat de befaamde gevangenis Alcatraz hier vlak voor de kust ligt. Zag er allemaal niet zo heel spannend uit. Vandaag hebben we ons veel met de bus en de benenwagen verplaatst. Iets minder warm dan gisteren, maar met 20+ nog zeer aangenaam. Na wat kleine omzwervingen kwamen we uiteindelijk aan bij het Golden Gate Park. Één van de meest bezochte parken van heel Amerika met een oppervlakte van 4,1 km2. Wij hebben er alleen gewandeld en gevogeld, maar je kunt er ook voor betalen om naar de Academy of Sciences, Conservatory of Flowers, Botanical Garden of Japanese Tea Garden te gaan. Ook de vrije gedeeltes was een genot om doorheen te lopen. De mammoetbomen staan er in overvloed en we waanden ons in een tropisch oord met al die cactussen en agaves. Prachtig mooie bloemen zoals de callalelie en de engelentrompet. Allerlei watertjes, overal bankjes en een karrenvracht aan sporters, want ja dat doen die Amerikanen wel. Het is toch ook voor een groot deel hier zien en gezien worden. Uiteraard hebben de vogels de meeste aandacht gehad. Marc heeft diverse nieuwe soorten aan zijn lijst kunnen toevoegen, maar de Stellersgaai en de Allens kolibri sprongen er toch wel uit. We waren mooi op tijd weer terug in het hotel om ons mentaal en geestelijk voor te breiden op de clash tussen de Golden State Warriors en de LA Lakers. Bij het Chase Center de bekende Missionstyle burrito naar binnen gewerkt, al was het wel een behoorlijke hap. Uiteraard een bezoekje gebracht aan de fanshop en Marc heeft daar een basketbalshirt gekocht. Tja en toen op naar de ingang. Door een detectiepoort en aangezien we helemaal bovenin zaten met de roltrap naar boven. Nou er ontgaat je ook bovenin helemaal niks. Grote billboards, eigen dj, twee die alles aan elkaar praten en het is gewoon echt Amerikaans, één en al show. Voordat de wedstrijd echt begon stonden er op het veld 3 vrouwen The Star-Spangled Banner, oftewel het Amerikaanse volkslied te krijsen, anders kan ik het niet noemen. Elke time-out duurt 3,5 minuut en in die tijd wordt er van alles op die vloer gesleept (met name dansacts) om het publiek maar te vermaken. De Lakers met sterren als LeBron James en Doncic had geen kind aan het B-team van de Warriors. De toppers zijn daar helaas allemaal geblesseerd, hebben wij weer. De Nederlanders bij de Warriors, Post en Leons, hebben beide minuten gemaakt, maar ook zij konden geen potten breken, eindstand 101 – 129. Alles bij elkaar duurde het vermaak ongeveer 2,5 uur. Naast mij zat een Aziatisch gezin, 2 kleine kinderen mee en dat oudste jochie, ik schat 4 a 5 jaar, heeft alleen maar zitten schransen. Pretzel, worst, popcorn het maakte hem allemaal niet uit. Zag er dan ook welvarend uit. Die Amerikanen eten en drinken daar sowieso heel veel tijdens de wedstrijd. Wij, zuinige Hollanders, hebben helemaal niets uitgegeven daarbinnen, zaten nog vol van de wrap.Het mooie daar is wel, dat de fans gewoon door elkaar zitten, dus geen ongeregeldheden of gekkigheid. Vermoedelijk ben je daar wat verder van huis als je wat flikt. Met de metro weer teruggegaan naar het hotel. Was al met al een hele belevenis, maar ook vermoeiend. Till tomorrow.