Dag 21: woensdag 14 augustus 2024

Het einde van onze vakantie komt met rasse schreden dichterbij. Voor vandaag hadden we nog 1 klein uitje staan en dat was het bezoek aan Vaduz, de hoofdstad van Liechtenstein. In de ochtend eerst maar effe lekker rustig aan gedaan. Ik heb de laatste boodschappen nog even bij de Lidl gehaald, maar merk je pas echt hoe reteduur het hier is. Zak chips voor meer dan € 6,00 Doekie doekie in geen 600 jaar. Wel goed voor de lijn trouwens. Na het middageten zijn we naar onze bestemming gereden en waar praat je dan zoal over: de omgeving. Wat hier in Zwitserland buiten uit vooral opvalt, zijn de vele grasvlaktes met losstaande huizen (meeste zonder bloembakken) en verderop een schuur. Alles is er ook heel steil, waarvan onze grazende vrienden toch ook een keer kramp in de kuiten moeten krijgen. Ook de vele fruitbomen, die je her en der tegenkomt geven een mooie indicatie van het landschap. Om in Vaduz te komen moesten we ook een stukje door de bergen en ook hier waren ze uiteraard met de weg bezig. Stond daar dus gewoon een menselijk stoplicht bij. Als een tewerkgestelde zoutzak stond hij daar met zijn spiegelei. “Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen”, bij mij op de weg is geen ene zak te doen. Vaduz, tja wat moet ik hier over zeggen. Leuk, dat we er zijn geweest, maar eigenlijk was er geen ruk aan. Uiteraard wisten we, dat het geen metropool was, maar dit was echt een softie. Kan natuurlijk ook aan onze voorstudie gelegen hebben. De hitte maakte het er ook niet leuker op. Werd ik ook nog aangesproken door een orthodoxe jood. De eerste zin van de beste man verstond ik niet, waarna hij vroeg: “Sprechen Sie Deutsch”? Waarschijnlijk wilde hij de weg vragen en vroeg toen: “Oder sind Sie Toerist”? Daar sta je dan in een korte broek, met singlet, pet op de kop en op mijn jezusnikes. Blijkbaar eerder een verdwaalde Duitser dan een toerist. Tsjau und Uf Wiederluege!