Dag 16: vrijdag 9 augustus 2024

Besloten om vandaag, op onze laatste dag alhier, wederom met een kabelbaan naar boven te gaan. De keuze is hier reuze, dus het blijft een gok of zo’n keuze dan ook goed is. Het is de Finkenberg Almbahn I + II geworden.  De gondelbakjes gingen daar af en aan, dus dat zou betekenen, dat daarboven wel leven zou moeten zijn. Met de Almbahn I kwamen we op de Finkenberger Alm. Zijn uitgestapt op 1760 meter hoogte, even rondgekeken en vervolgens meteen weer ingestapt in de Almbahn II. Deze bracht ons naar de top van de Penkenjoch op een hoogte van 2089 meter. Tja en daarboven was het best wel druk. Grote speelplaats voor de kids, diverse eetgelegenheden met uitzicht en uiteraard veel wandelpaden. We hebben eerst Luna haar maag maar gevuld, want die wordt er altijd wat onrustig van. Daarna heeft ze ook nog uitgebreid haar baantjes kunnen trekken in de Speicherteich. Een bak helder water met een doorsnede van ongeveer 25 meter. Kikkervisjes en salamanders erin, maar die heeft Luna niet gezien. Het was ondertussen ook lunchtijd, dus op het terras gezeten bij Penkentenne. Daar hebben we 2 lokale gerechten besteld, die ook nog op onze shortlist stonden namelijk de Zillertaler Käsespätzle en Speckknödelsuppe. Ze zullen niet voorkomen in de boeken van Sonja, maar vooral die eerste, een meelspijs met kaas en uitjes, was heel erg lekker. De soep, een bouillon met 2 spekballen erin, was in te nemen, maar ook niet meer dan dat. Met gevulde magen hebben we nog een klein stukje gelopen, totdat we beide een vreemde vogel voorbij zagen vliegen, de notenkraker. Er werd nog even geposeerd, want ja het moet natuurlijk wel een topfoto worden, aangezien Marc deze nog niet kan aanvinken. Zo bovenop zo’n berg maak je ongemerkt toch nog wel de nodige meters, maar op een gegeven moment hebben wij na een paar uur alle uitzichten, bosjes en beestjes wel gezien. Toen we in de gondel naar beneden zaten, zagen we nog een murmeltier (marmot) lopen. Ze komen dus niet alleen voor bij de Groβglockner. Als afsluiter van dit gebied uiteten geweest bij de nummer 1 in dit gebied, Schnitzelstation Klammlhof. Geen culinair hoogstandje, maar gewoon eins, zwei, drei fressen!! Velen hebben het er wel eens over, een “Schnitzel wie eine Türmatte”. Nou ik heb de XXL besteld en deze was echt heel groot, maar had wel de smaak, die je verwacht. Moest aanpoten, maar heb ‘m wel op gekregen. Leuk om eens mee te maken, maar dat dachten meer Nederlanders. Morgen rijden we naar Zwitserland. Pfiat-di & Wiederschaugn!